Voorstelling

Inlichtingen in het Nederlands:
Nora Chalmet Tel: 09/ 348 68 34
nora.chalmet@skynet.be
 

 

"Domaine de la Lice" is een vzw die opgericht werd in 1981. De vereniging wordt gesubsidieerd door de Franstalige Gemeenschap van België. "Domaine de la Lice" groepeert kunstenaars uit België die actief zijn in het domein van het creëren en realiseren van hedendaagse “wandtapijten” of geweven textielkunstwerken. De kunstenaars die lid zijn van Domaine de la Lice, vindt men terug in alle delen van het land.

De naam van de vereniging “Domaine de la Lice” betekent: de discipline van het weven “à la lice”. “Lissen” betekent in feite: “lussen”. Het weven gebeurt door het gebruik van een specifiek getouw met lussen. De objectieven van de vereniging zijn:

  • het verdedigen en bevorderen van de creatie in het hedendaagse tapisserieweefsel
  • het bekend maken van nieuwe creaties via tentoonstellingen, lezingen, begeleide bezoeken, uitgave van boeken, cd-rom en eigen website domainedelalice.be
  • onderzoek en creatie bevorderen door het inrichten van jaarlijkse wedstrijden, die verlopen volgens een driejaarlijkse cyclus: hedendaagse tapisserieweefsels (groot formaat), tapisserie weven in miniatuur en kartonontwerpen voor tapisserieweefsels (groot formaat). De wedstrijd richt zich tot alle kunstenaars die in België wonen. Er is een jaarlijkse prijs “Prix du Ministre” aan verbonden van € 2 500. Een selectie van de inzendingen, en het winnende werk, worden tentoongesteld.

 

Hedendaagse wandtapijten en textielkunst (Nora Chalmet)

In oude teksten noemt men de wevers van wandtapijten "leg-werckers", "lissekleedwevers" of "tapissiers". De benamingen zijn in de loop van de tijd verdwenen of hebben een andere betekenis gekregen. En ook de wandtapijten, die onze regionen gedurende eeuwen beroemd maakten, zijn geëvolueerd.

In de tweede helft van de 20ste eeuw werd het "tapisserie weven", in de klassieke vorm en techniek, opnieuw gewaardeerd. De invloed en de ontwikkeling van de beeldende kunst veranderde de wereld van het tapisserie weven. Ontwerpers en uitvoerders kwamen dichter bij elkaar, en heel wat kunstenaars gingen eigen ontwerpen weven, zonder tussenkomst van weefateliers.

Het begrip "wandtapijt" is achterhaald, geweven werken moeten niet meer aan de muur, maar zijn zelfstandige kunstwerken geworden. Het monumentale aspect van het wandtapijt kan zowel in groot formaat als in miniatuurformaat te zien zijn. Het "wandtapijt" kan sculptuur geworden zijn, op sokkel geplaatst of ruimtelijk opgehangen...Naast het onderzoeken van nieuwe materialen en vormgeving, maken kunstenaars gebruik van een perfecte kennis van de techniek van het weven. Ongebruikelijke textielmaterialen zoals sisal, nylon, optische vezels, en allerlei nieuwe synthetische garens komen voor naast de klassieke materialen zoals wol, vlas, katoen en zijde. Maar ook materialen zoals rubber, papier, plastiek, staaldraad, koperdraad, lood, brons, planten, hout, glas, maken deel uit van de hedendaagse weefkunst.

Zelfs de virtuele wereld sluipt binnen bij het ontwerpen...

Hierdoor is het tapisserie weven vandaag een volwaardig expressiemiddel geworden dat deel uitmaakt van de hedendaagse beeldende kunst.